Kınıklı’daki meçhul mezarda kimin yattığı belli oldu
Kınıklı’nın tam orta yerinde yer alan ve bir meçhulün yattığı mezarın sahibine ilişkin en net bilgiye ulaşıldı. Pamukkale İlçe Müftüsü Muhammet Çörekçi, uzun yıllar köy muhtarlığı ve belediye başkanlığı yapan Mestan Ekici’den aldığı bilgileri aktardı: “Mezar, Tavaslı bir kanaat önderinin olabilir!”
Bir dönem kent merkezine yakın köylerden olan, sonrasında belediyeye dönüşen, üniversite yerleşkesinin kurulmasıyla da hızla kent merkeziyle bütünleşen Kınıklı’da bir meçhul mezarı var. Bir dönem belediye olarak kullanılan binanın tam karşısında etrafı demirlerle çevrilen mezarın sahibi bilinmiyor. Fakat mezarı görenler başında dua etmeden geçmiyor.
DenizliHaber’in de gündeme getirdiği o mezarla ilgili Pamukkale İlçe Müftüsü Muhammet Çörekçi araştırma yaptı. Çörekçi Mestan Ekici ile görüştü. Ekici, Kınıklı köy iken muhtarlık, belediye olduktan sonra da başkanlık yapan bir isim. Ekici ve babası Kınıklı doğumlu. Müftü Çörekçi, Ekici’den aldığı bilgileri şöyle paylaştı:
BÜYÜKLERDEN GELEN BİLGİLER
“Konuyla ilgili en detaylı bilgileri, geçmişte Kınıklı Belediye Başkanlığı yapmış olan, 1952 doğumlu Mestan Ekici’den dinledim. Mestan Ekici’ye bu bilgiler, uzun yıllar eğitmenlik yapmış olan 1909 doğumlu merhum babası Tevfik Ekici tarafından aktarılmış; Tevfik Hocamız da bu anlatımları kendi döneminde yaşayan büyüklerden dinlemiştir.
PAZARA GİDERKEN DİNLENEN TAVASLILAR
Aktarılan bilgilere göre; geçmişte Tavas’tan at ve merkeplerle dağ yolunu kullanarak, başta buğday olmak üzere çeşitli tarım ürünlerini Denizli Bayramyeri’nde Pazartesi ve Perşembe günleri kurulan Zahire Pazarı’nda satmaya gelen köylüler, Kınıklı Hanönü mevkiinde—bugünkü mezarın alt tarafında kalan, etrafı çevrili açık alanda—hayvanlarını bağlar, burada konaklayıp istirahat ederlermiş. Mezarın üst tarafında günümüzde park olarak kullanılan alan ise o dönemde Kınıklı Mezarlığı olarak bilinmekteymiş.
“BİR KANAAT ÖNDERİ”
Tavas’tan gelen bu köylüler arasında, sözü dinlenen ve saygı duyulan, kanaat önderi olarak nitelendirilebilecek; ancak ismi günümüze ulaşmamış bir zat bulunmaktaymış. Bu zat, konakladıkları sırada vefat edince, kaldıkları yerin ön tarafına—yani bugünkü mezarın bulunduğu noktaya—defnedilmiştir.”
