DENİZLİ’NİN BOĞAZINDAKİ DÜĞÜM: ULAŞIM

Denizli üretken bir şehir…
Dinamik, çalışkan ve sürekli hareket halinde. Ama son yıllarda kent içi ulaşım, bu hareketliliğin önündeki en büyük engel haline geldi.

İki yıl önce, yerel seçimlerin hemen ardından Denizli merkezdeki araç sayısı yaklaşık 520 bin civarındaydı. Bugün ise 600 bine yaklaştı. Yani sadece iki senede neredeyse 80 bin araç daha trafiğe eklendi.

Peki bu iki yılda trafiği rahatlatacak ne yaptık?

Yeni yol açtık mı? Köprülü kavşak mı inşa ettik? Battı-çıktı projesi mi tamamladık? Maalesef hayır.

Büyükşehir Belediye Başkanı Bülent Nuri Çavuşoğlu, seçimden hemen sonra “Betona yatırım yapmayacağım, üretene yatırım yapacağım” demişti.

Bu cümle o dönemde kulağa hoş gelebilirdi. Ancak gerçek hayatta işler pek de planlandığı gibi gitmedi. Çünkü Denizli üretken ve dinamik bir şehirdir. Yatırım aksaması, üretimin de aksamasına sebep oluyor.

Son iki yıldır kentte ciddi anlamda yeni yol, köprülü kavşak veya battı-çıktı yatırımı yapılmadı. Buna karşılık hem araç sayısı hem de insan hareketliliği sürekli artıyor. Trafik artık kronik bir sorun haline geldi.

Geçtiğimiz günlerde Denizli Valisi Yavuz Selim Köşger başkanlığında toplanan İl Koordinasyon Kurulu’nun ilk gündem maddesi de ulaşım sorunlarıydı. Belediye başkanlarından daire müdürlerine kadar geniş bir katılımın olduğu kurulda ulaşım meselesinin en üst sırada yer alması, sorunun artık sadece vatandaşın değil, tüm kurumların ortak derdi haline geldiğini gösteriyor.

Artık “betona yatırım yapmayacağım” inadından vazgeçmenin zamanı geldi. Özellikle Gümüşler Kavşağı, Pamukkale Üniversitesi kavşağı ve Ulus kavşağı gibi kritik noktalarda trafik sıkışıklığı dayanılmaz boyutlara ulaştı. Büyükşehir Belediye Başkanı Bülent Nuri Çavuşoğlu, son meclis toplantısında Gümüşler Kavşağı’nın inşaatına başlanacağını söylemişti ancak aradan zaman geçtiği halde hâlâ tek bir kazma vurulmadı.

Dolayısıyla üretime gitmek isteyen vatandaş, yatırım olmadığı için gidemiyor. Sabah evden çıkan bir iş insanı veya sanayi işçisi, saatlerce trafikte mahsur kalıyorsa üretkenlikten bahsetmek mümkün mü?

Son 20 yılda yapılan yatırımlar bile artık yetmiyor. Denizli’nin büyüme hızını ve artan nüfusunu hesaba kattığımızda çok daha fazla altyapı yatırımına ihtiyaç var. Betona yatırım yapmak zorunda kalıyorsak, ihtiyaç olan yerlere bu yatırımı yapmak zorundayız.

“Mutlu insanların şehrinde” insanlar işinden evine 2 saatte gidiyorsa, çocuklarıyla daha az vakit geçiriyorsa, daha az dinleniyorsa biz hangi mutluluktan bahsedebiliriz?

Denizli’nin üretken yapısını koruması ve geliştirmesi için önce ulaşım sorununu çözmesi gerekiyor. Üretene yatırım yapmak istiyorsak, önce üretimi mümkün kılacak altyapıyı kurmak zorundayız. Aksi takdirde güzel sözler havada kalır, trafik ise her geçen gün daha da kötüleşir.

Artık laf değil, iş zamanı. Denizli hak ettiği ulaşım konforuna bir an önce kavuşmalı.