BEN BU RESME BAKINCA NE GÖRMÜYORUM? - denizlihaber.com - Denizli Haber, Denizli'nin en çok okunan gazetesi
REKLAMI GEÇ

BEN BU RESME BAKINCA NE GÖRMÜYORUM?

23 Mayıs 2017 Salı

Kırlarda şarkı söyleyen otların sazını duyamıyorum
Plastik kara bir poşet dolusu oyuncakla eve dönen adamın karanlığını
Evde gün gün, saat saat, sehpa sehpa oyasını işleyen kadının sabrını
Çocukların top oynamaktan muzdarip dizlerinde kabuk durmayan yarasını
Kaleciyle karşı karşıya karşı evdeki pencerelerin kırılan camını
Ben bu resme bakınca müziklerin inceden bir kalbi ikiye kesmesini
Ben seni, onu, bizi, işten atılan şeyleri nemden bunalan tüzükleri
Bir şey göremiyorum ben bu resme bakınca…
***
Bakılacak bir resim kalmıyor artık. Nereye dönsek bir dozerin hırçın gürültüsü. Mermer ve maden adı altında talan edilen dağlar…

Kara makinelerin gurultusuyla dökülen ve her yere ulaşıp da insanı insandan daha da uzaklaştıran asfalt yollar…

İnsan omuzlarına devredilmiş ve artık kaldırmasının mümkün olamayacağı ve daha da ağırlaşan yükler…

Bu resmin çerçevesinden kanter içinde kalmış genç insanlar akıyor. Bu resmin çerçevesi mutsuz ve umutsuz çocukların ağıt ağızlarıyla acılaşmış bir geleceğin akşamlarına bırakılıyor.

Bu çerçeve kirli, kanlı, saygısız ve sevgisiz. Bu çerçevenin içine iliştirilmiş fotoğrafların koynunda yalnızlık, güvensizlik ve tedirginlik soluk alıyor.
Çerçeve kanıyor, resim acıyor ve biz kendini insan diyen yaratık, başlarımızı yere eğip karanlığa karışarak gündüzün evinde usul ve sessizce soluk almayı sürdürüyoruz.

Bu resmin sağında solunda kaba adamların tekmeleri uçuşuyor, kravatlı şeylerin küfürleri soluk alıp veriyor saygısızca…

Kibrinden geçilmeyen kendini memur kılmışların kralcıları cirit atıyor…
Bu resme bakınca sokağa çıkmaya yüksünüyorum. Akşam televizyonların kanlı düğmelerinde dolaşmaktan dişlerimi ağrıtıyorum. Gazetelerin vakur ve dingin dizaynından iğreniyorum.

Ben çok mu bir resmin aklına düştükçe o resmin ruhundan kopup başka şeylerin rüyasıyla üşüyorum?

Ben çok mu ukala ve şarlatan bir oluşun aklıyla karşınıza çıkıp ahkam kesiyorum?

Ben çok mu oluyorum?

Bunca azalmışken azmış şeylere karşı…

Öyleyse beni de dibe giden o geminin keman seslerine iliştirin ve usulca yıldızlara bakarak kırılmış çerçevemin kenarına gülen bir resmimi yerleştirin…

Yorum Yaz

Aşağıdaki gerekli alanlara bilgilerinizi girmelisiniz. e-posta adresiniz yayınlanmayacaktır.

 karakter kaldı